Las Ciemnosmreczyński

Z gór stromych, z białych ścian,

z wyżyn wysokich i świętych,

stoczyło się grzeszne życie i w dół strumieniami ściekło.

Tam w dole się rozlało, wezbrało w kłęby i męty

i wyrósł las Ciemnosmreczyński.

Zielone piekło.

W górze zimno, ostro, cnotliwie.

- Tu - ciepło, duszno, zgiło -

czarny torf lepką piersią karmi potwory:

Rumianki ludzkiego wzrostu, paprocie jakich nie było,

buki o mięśniach atletów, kukły i mandragory.

Tu zbiegła się reszta boginek,

Mnich zlazł tu i Krwawy Juhas.

Żyją i dyszą w ognisku zielonym

krzyczą i straszą wściekle,

Życie wygnane z gór czystych jeży się, ciska i bucha

i tańczą drzewa grzesznie zrośnięte w Ciemnosmreczyńskim piekle.

(Maria Pawlikowska-Jasnorzewska)

663 237 180

kontakt@psychoterapiayoku.pl